Een oase beneden Jeruzalem
Jericho ligt diep in de Jordaanvallei, dicht bij de Dode Zee. Water was de beslissende hulpbron. Bronnen, kanalen, aquaducten en voortdurend werk maakten intensieve landbouw mogelijk in een verder droge streek. Josephus, Strabo en Plinius verbinden het gebied met palmen, balsem en kostbare opbrengsten. Hun verslagen verschillen in doel en datering, maar beschrijven samen met de archeologie een overvloed die door georganiseerd water en menselijke arbeid ontstond.
Koninklijke landgoederen en dagelijks werk
Het Jericho van de eerste eeuw was groter dan de oude nederzettingsheuvel Tell es Sultan. Ten zuidwesten daarvan ontwikkelden Hasmonese en Herodiaanse heersers bij Wadi Qelt paleizen, tuinen, baden en landbouwgoederen. Die resten bewijzen de aanwezigheid van rijkdom aan de top, niet dat de hele stad vorstelijk leefde. Velden hadden telers nodig, kanalen onderhoud, en oogsten moesten worden gedragen, opgeslagen, verhandeld, beheerd en belast.
Een stad van wegen en ontmoetingen
Jericho lag bij het begin van de klim naar Jeruzalem, dat meer dan duizend meter boven de valleibodem ligt. Over de veeleisende weg trokken pelgrims, kooplieden, bestuurders, dieren en voorraden. De Evangeliën plaatsen blinde bedelaars, menigten en Zacheüs in deze wereld van beweging, armoede, rijkdom en belastinginning. De weg is niet alleen achtergrond. Het is de plaats waar stemmen worden gehoord, groepen zich vormen en de laatste nadering van Jeruzalem dringend wordt.
Geschiedenis en verbeelding
De Evangeliën plaatsen de ontmoeting met de rijke leider niet uitdrukkelijk in Jericho. Lucas vertelt haar voordat Jezus de stad nadert, terwijl Marcus nog meer onderwijs geeft voordat hij Jericho noemt. Een romanschrijver kan deze oase, met haar landbouw, hiërarchie en verkeer, als betekenisvolle omgeving kiezen. Dat blijft een literaire beslissing. De bronnen, landgoederen, weg en klim behoren tot de geschiedenis. De jeugd, het huishouden, de handel en de persoonlijke motieven van de leider behoren tot de fictie.
Bronnen en verder lezen
- Source 1, penelope.uchicago.edu
- Source 2, perseus.tufts.edu
- Source 3, attalus.org
- Source 4, archaeology.huji.ac.il
- Source 5, israelexplorationsociety.com
- Source 6, lisa.biu.ac.il
- Source 7, bible.usccb.org
- Source 8, bible.usccb.org
- Source 9, bible.usccb.org
- Source 10, ruj.uj.edu.pl
- Source 11, link.springer.com
- Source 12, bible.usccb.org
- Source 13, bible.usccb.org
- Source 14, library.biblicalarchaeology.org
- Source 15, cambridge.org